Tóft við Einireyki.

Svolítil orðaskipti á Facebook fyrir nokkru urðu til þess að ég kasta þessu fram núna þegar ljóst er orðið að ég er ekki einn um áhugann á málinu. Þar sem engar heimildir eru þekktar um gerð, stærð eða staðsetningu virkisins á Reykhólum þurfa sagnfræðingar og fornleifafræðingar að skoða þau mál. Mín hugmynd er þessi (svo er annarra að koma með breytingatillögur):

Fram undan Reykhólakirkju er Kaldraninn. Hann þarf að hækka og gera að bílastæðum fyrir kirkjugesti og aðra. Fremst (vestast) á uppfyllingunni verður virkið - við ættum reyndar að skrifa það með stórum staf og tala um Virkið - á fegursta útsýnisstað Reykhóla. Ég legg til að það verði hringlaga, 6 metrar í þvermál, hlaðið úr torfi og grjóti. Gólfið yrði hálfum öðrum metra hærra en flötin í kring. Þar ofan á yrði hálfs annars metra há brjóstvörn úr grjóti, þannig að heildarhæðin yrði þrír metrar. Inn í Virkið væru þröngar dyr með göngubrú, sem undin væri upp til að loka.

Þetta segir Guðjón D. Gunnarsson í upphafi greinar hér á vefnum. Þarna vísar hann til virkisins á Reykhólum sem kemur við sögu veturinn 1482-83. Frá þeim atburðum greinir í Virkisvetri, sagnfræðilegri skáldsögu Björns Th. Björnssonar listfræðings og rithöfundar. Sjá grein Guðjóns í heild hér eða undir Sjónarmið í valmyndinni vinstra megin.

Ljósmyndin sem hér fylgir er af skiljanlegum ástæðum ekki af virkinu á Reykhólum. Þetta er tóft þvottahússins við hverinn Einireyki neðan við Reykhóla.