Minnisstæð læknisvitjun að Skálanesi árið 1981
Sigurbjörn Sveinsson heilsugæslulæknir og fyrrv. formaður Læknafélags Íslands rifjar upp í nýjasta hefti Læknablaðsins eftirminnilega ferð í læknisvitjun í mars 1981 eða fyrir réttum þriðjungi aldar. Ferðin sú var hvorki stutt né auðhlaupin á snjóþungum vetri; liðlega 120 kílómetrar frá Búðardal og allt vestur á Skálanes í Gufudalssveit. Meðal annars var farið á vélsleða yfir ísilagt mynni Þorskafjarðar og land tekið við Gufufjörð utanverðan og var sleðastjórinn Þorgeir Samúelsson frá Höllustöðum. Frásögn Sigurbjörns læknis hefst á þessa leið:
Vegabætur á veginum til Vestfjarða hafa verið til umræðu að undanförnu og er tekist á um vegagerð um Teigsskóg í Þorskafirði. Því rifjaðist upp fyrir mér löngu liðinn atburður úr einni lítilli læknisævi.
Sunnudaginn 15. mars 1981 fékk ég símtal frá Skálanesi vegna veikinda Ingibjargar Jónsdóttur, konu Jóns Einars Jónssonar bónda á Skálanesi. Margir sem fóru um hlaðið á Skálanesi á leið sinni vestur á firði minnast Jóns. Hann rak þar útibú Kaupfélags Króksfjarðar, seldi bensín og olíur en einkum og sér í lagi óbarinn vestfirskan harðfisk og vísaði viðskiptavinunum á klubbu og stein handan vegar.
Ég var læknir í Búðardal á þessum tíma og náði svæði heilsugæslustöðvarinnar í Búðardal að hreppamörkum Gufudalssveitar og Múlahrepps á Klettshálsi. Var það um 150 km vestan við Búðardal. Þá var enn búið á mörgum bæjum í Gufudalssveit, meðal annars á þremur bæjum í Kollafirði. Liðlega 120 km voru frá Búðardal á Skálanes. Ég mat vandann þannig að sinna þyrfti sjúklingnum án tafar.
Frásögn Sigurbjörns í heild má lesa hér á vef Læknablaðsins.